ГЕРОИН Афган Биробиджан

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!

Я это вам не рассказывал, но я тут недавно взял закладку героина. А, ну и агриться я начал сразу, потому что это же гер, как тут не агриться? Вот сижу в своем гопниковском подвале, димедролом глазки закапываю, агрессию немного сбавляю. Начну сначала, ага.

Был у меня друг, Батя. Такой же гопник как и я, все дела. И купил он этот героин у Суетолога. Ну, я то ему верил, он мне говорил, что это самый крутой базар и типа видит будущее и расшифровывает сны, когда понакупит в себя всего этого добра. И я решил, что надо попробовать. Я же не упускаю такие возможности, братаны.

Так вот, Суетолог предложил Бате два варианта: боинги или закладки. Батя выбрал закладки, а теперь я понимаю, почему. Закладки - это когда повязывают гер в пакетике и глотают его, чтобы потом высрать, разжевать и закапывать димедролом. А боинг - это шприц, баклажан, понимаешь? Ага.

Так вот, я пришел к Суетологу, он мне говорит: "Загасим винт?". Я первый раз слышу такую фразу, но понял, что он спрашивает, хочу ли я кристалл в виде закладки или же обычный порошок, который надо самому нашприцевать. Я выбрал закладку, потому что шприцы - это точно не мое. Знаю, что эти боярыши ставят себе такие пиндосские иголки, но мне от этого аж волосы дыбом встают. Эх, молодежь сейчас, не в тему, баяны там, браузеры, а я все остался в своем гопничьем мире. Ай-да на базар.

Так вот, Батя купил закладки, а я от Суетолога еще и димедрол взял, чтобы потом агриться поменьше. Ну и повязали мы эту закладку в шарики, да в пакетики, и отправились к нам в подвал это героин закапывать. Вот там-то я и почувствовал, как все стало щекотно и замечательно. Мое сознание расширилось, я стал видеть сны и, что самое интересное, видеть будущее.

У меня теперь все глаза на стебельках, мама не горюй. Сидишь, смотришь в потолок, а там тебе картинки снятся. Я даже записываю их в блокнот, чтобы потом почитать. Например, в одном сне я видел, как наш гопотеатр закрывают, а на его месте строят банк. И таких снов у меня полно, как сидишь, так смотришь-мечтаешь.

А еще у меня есть способность расшифровывать эти сны. Если увижу что-то сонное, то знаю, что это означает, что скоро придет какой-нибудь еврей в темных очках и с вечной ухмылкой потребует денег. Или если вижу сон про богатого дядьку на кладбище, то это значит, что скоро воры придут на базар, ага. Это же все просто, братаны, если знаешь как обращаться с этими героми.

Вот такие дела у нас сейчас, братаны. Я купил закладку героина и теперь вижу будущее в своих снах. Не могу не поделиться радостью и с вами, даже если вы не понимаете весь этот наш гопниковский сленг. Всем кайфа и побольше закладок, чтобы видеть еще больше будущего! Но только не переборщите, а то такая жизнь вас доведет, что только и останется, что жить в своих снах.